نظریهپردازان روابط شی معتقدند که انسان نه فقط موجودی تحت تأثیر سائقهای غریزی، بلکه موجودی رابطهمند است. انسان فقط برای ارضای گرسنگی، میل جنسی یا کاهش تنش به دیگری وابسته نیست؛ بلکه برای ارتباط، امنیت، تعلق، شناخت و تنظیم هیجان نیز به دیگری نیاز دارد.