در دنیای بیرون، وقتی عاشق میشویم، به دنبال وصال، رابطه جنسی، و زندگی مشترک میرویم. در دنیای درمان، درمانگر به جای وصال، همدلی و تحلیل را جایگزین می کند. درمانگر به بیمار عشق میورزد، اما این عشق از جنس «عشق تحلیلی» است؛ یعنی ایمان راسخ به توانایی بیمار برای رشد و پایبندی محکم به کشفِ حقیقت روانی…