ذهنیت

روان‌کاوی تنها درمان واقعی برای رنج‌های ریشه‌دار محسوب می‌شود. نادیده گرفتن سوژه انسانی و پناه بردن به داده‌های بیولوژیک صرف، نوعی کوربینی علمی است که می‌تواند زندگی بیماران را به ویرانی بکشاند.