دانشنامه روانشناسی مردمی
مدرسه ای برای رشد فردی و خودشناسی

روانکاوی

روان‌کاوی یا روان‌تحلیل‌گری، نظریه‌ای درباره عملکرد ذهن و اختلال‌های روانی است. شیوه‌ای درمانی است که بر این فرض اساسی استوار است که بیشتر فعالیت‌های ذهنی و پردازش آن‌ها در ناخودآگاه رخ می‌دهد. زیگموند فروید را به عنوان پدر روانکاوی می شناسند.

روان‌کاوی تنها درمان واقعی برای رنج‌های ریشه‌دار محسوب می‌شود. نادیده گرفتن سوژه انسانی و پناه بردن به داده‌های بیولوژیک صرف، نوعی کوربینی علمی است که می‌تواند زندگی بیماران را به ویرانی بکشاند. 
ادامه مطلب …