پارازیتها، آلایندههای خطرناک بر روی مغز و روان ما هستند. امواج پارازیت بر تمام اعضاء بدن اثر منفی می گذارند اما هر عضو از بدن که ضعیف تر باشد بیشتر تحت تاثیر این امواج قرار می گیرد.
پارازیت ماهوارهای در ایران، صرفاً یک پدیده فنی یا ارتباطی نیست، بلکه واجد معانی عمیق روانی–اجتماعی و سیاسی است. پارازیت چندین سال است همچون شبحی ناشناخته بر سر شهروندان سایه انداخته است. اختلاف در مورد آثار سوء آن در گفتههای متخصصان حوزههای مرتبط و مسئولان کشور ما مشهود است. بعضی معتقدند پارازیتها برای سلامت مردم مضرند و بعضی دیگر این مسأله را رد میکنند. در سالهای گذشته فهرست کسانی که در اثر سرطان مرده اند، افزایش یافته است. شناخته شده بودن نامها، بر هراس مردم می افزاید، از مرتضی پاشاییِ خواننده تا غلامحسین مظلومی فوتبالیست. در گمانهزنی مردم و متخصصان یکی از علل این مرگهای خاموش، آلودگی هوا و پارازیت می باشد.
پارازیت به امواج الکترومغناطیسی گفته میشود که به منظور ایجاد اختلال و جلوگیری از دسترسی مخاطبان به برنامههای شبکههای رادیویی و تلویزیونی ارسال میشوند. امواجی که معمولا با فرکانسهایی مشابه فرکانس پخش شبکههای هدف فرستاده و موجب اختلال و جایگزینی در امواج اصلی میشوند. سابقه استفاده از پارازیت برای جلوگیری از دسترسی غیرنظامیان به امواج رادیویی، به جنگ جهانی دوم باز میگردد که در آن آلمانیها تلاش میکردند تا مانع از دسترسی مردم مناطق اشغال شده اروپا به شبکههای رادیویی متفقین شوند.
در سال ۱۳۸۸، بهدنبال اعتراضها و نا آرامیها به نتیجه انتخابات ریاست جمهوری و روی آوردن بیشتر مردم به شبکههای ماهوارهای برای دریافت خبرها، جلوگیری از دسترسی مخاطبان به برنامههای ماهوارهای ضروریتر شد و در نتیجه، شدت پارازیتها افزایش یافت. امروز هم به دلیل اعتراضات مردمی، ارسال پارازیت ها دوباره شروع شده است. انگار سلامت جسمانی و روانی مردم اصلا اهمیتی ندارد.
آثار پارازیت بر سلامت جسم و روان
ما بسیاری از خطرهای امواج پارازیت بر انسان را میشنویم. از تأثیرات آن بر سیستم عصبی و روانی، از ارتباطش با عقیم شدن مردان و سقط جنین یا بارداریهای خارج از رحم در زنان، از تاثیر آن بر التهابات پوستی، ناشنوایی و بیماریهای خونی و همچنین از سرطانزایی و نقش این امواج در جهشهای ژنتیکی.
شماری از پزشکان متخصص و کارشناسان محیط زیست نیز بهطور پراکنده، بعضی از موارد بالا و تأثیرات سوء پارازیتها را تأیید میکنند. دکتر اسماعیل کهرم، کارشناس محیط زیست، در مطلبی با عنوان «پارازیتها در حبابی ناشناخته» در روزنامه آرمان نوشته است که «علاوه بر سلامت انسان، پارازیتها بر گیاهان و حیوانات هم تأثیرات منفی بر جای میگذارند. برای نمونه میتوان به تأثیری که پارازیتها روی زنبورها میگذارند اشاره کرد. پارازیتها باعث میشوند زنبورها راه خود را گم کنند.»
این امواج محیط زیست را تهدید میکند و موجب کوچ پرندگان تهرانی و ناپدید شدن سوسکها از سطح شهر شده است. همچنین دلیل عدم پیشبینی طوفان خسارتبار خرداد ماه ۹۳ در تهران به گفته مسئولان هواشناسی کشور، اختلال شبکه راداری هواشناسی به دلیل وجود پارازیتها بوده است.
این امواج بر تمام اعضاء بدن اثر منفی می گذارند اما هر عضو از بدن که ضعیف تر باشد بیشتر تحت تاثیر این امواج قرار می گیرد. زنان حامله، افرادی که دچار بیماری صرع هستند، همین طور افراد مسن و کودکان بیشتر از سایر افراد تحت خطر این امواج قرار دارند.
در خصوص اثرات روانی غیر مستقیم ارسال پارازیت بر ماهواره می توان گفت، هنگامی که حق گوش دادن و یا دیدن تلویزیون و رادیو از افراد گرفته می شود، در آنان احساس خشم ایجاد می شود، چرا که یکی از حقوق پایه ای آنها مورد تجاوز قرار می گیرد و این خود تاثیر مخرب روانی دارد.
بدون شک قرار گرفتن کوتاه مدت در معرض سطوح بسیار بالای میدان های الکترومغناطیسی می تواند برای سلامتی مضر باشد. پارازیتهای الکترومغناطیسی، میگرن و سردردها را افزایش میدهد و حتی سلولهای مخرب بدن را فعال کرده و رشد آنها را بیشتر میکنند.
پارازیت بهمثابه سلب حق انتخاب و ابزار کنترل اجتماعی
در جامعهشناسی قدرت، بهویژه در آثار میشل فوکو، قدرت نه صرفاً از طریق اجبار فیزیکی، بلکه از راه کنترل گفتمان، معنا و دسترسی به فضاهای عمومی اعمال میشود. رسانهها یکی از اصلیترین میدانهای این نبرد معنایی هستند.
کنترل رسانه = کنترل معنا
اختلال یا قطع رسانه بهمعنای حذف نمادین فرد از «فضای عمومی» است. شهروندان، نه فقط از اطلاعات، بلکه از امکان مشارکت در گفتوگوی اجتماعی محروم میشوند. پارازیت ماهوارهای، فراتر از اختلال فنی در امواج، حامل یک پیام نمادین قدرتمند است که «تو حق انتخاب نداری.»
مطابق مطالعات کلاسیک سرمایه اجتماعی (Putnam, 2000)، تداوم چنین سیاستهایی منجر به:
- خشم جمعی و احساس حقارت
- بیاعتمادی نهادی (Institutional Distrust)
- تعمیق شکاف دولت–جامعه
- فرسایش سرمایه اجتماعی و کاهش مشارکت مدنی
حتی اگر هیچ اثر زیستی مستقیمی از پارازیت وجود نداشته باشد، اثر روانی–اجتماعی آن واقعی و پایدار است. احساس خودمختاری یکی از نیازهای بنیادین روان انسان است. سلب این احساس، یکی از قویترین منابع فشار روانی مزمن است. پارازیت، با حذف امکان انتخاب رسانه، مستقیماً این نیاز بنیادین را نقض میکند.
🌿 آیا نیاز به مشاوره دارید؟
در مقاطع مختلف زندگی، گفتوگو با یک مشاور میتواند مسیرتان را روشنتر کند.
جهت رزرو وقت مشاوره حضوری یا آنلاین، با ما در ارتباط باشید.